Ik hou van geschiedenis. Of het nu om verhalen van tweeduizend, twee-honderd of twintig jaar geleden gaat, de kans is groot dat ik het interessant vind. Ik had het op de middelbare school dan ook graag als exa-menvak gekozen, maar we waren maar met twee gegadigden en dat werd roostertechnisch een probleem.

Gelukkig heb ik mijn honger ietwat kunnen stillen met de uurtjes geschiedenis tijdens de studie Journalistiek, museabezoeken, een vakantie hier en daar en de nodige literatuur.

Bovenstaande verklaart waarom ik maar wat graag in vijftig jaar De Amelander wilde duiken. Heerlijk, uren bladeren door oude exemplaren vol verhalen, retro advertenties en foto’s in sepia. Voor mijn ogen ontvouwden zich de veranderingen die het eiland de afgelopen vijf decennia doormaakte op het gebied van wonen, werken, infrastructuur en toerisme. Nieuwe veerboten in de vaart, oude eruit. Nieuwe winkels in het straat-beeld, oude die een andere bestemming kregen. De komst van een politiebureau in Hollum, zware winters met een dichtgevroren Waddenzee, dijkverzwaring, zandsuppleties… Tenten werden caravans en caravans werden duinvilla’s met inpandige sauna. Desondanks leverden edities van eind jaren zestig toch nog wat handige kampeertips op (zet uw tent niet in een kuil).

Dat het ook een trip door mijn eigen kleine geschiedenis zou worden, had ik me van tevoren even niet gerealiseerd. In jaargang 35 kwam ik een eerste artikel van mijn, toen nog, tienerhand tegen. Enkele maanden later werd mijn eerste ‘Praatje’ gepubliceerd.

Al lezend beleefde ik in korte tijd opnieuw mijn studentenjaren en de periode die daarop volgde. Hoe ik ter verdediging van een studiegenoot op het politiebureau eindigde en tot op de laatste minuut dacht dat het om een grap van Bananasplit ging.

Hoe mijn goede vriend Wolter en ik ons voor de zoveelste keer in één of andere vage figurantenrol lieten praten. Hoe ik samen met mijn moeder op een spoorwegovergang stil kwam te staan en de auto niet meer aan de praat kreeg. Hoe ik met dank aan een collega van Omrop Fryslân onder het bureau van een wethouder belandde (het is niet wat je denkt). Hoe Plien en Bianca Barend & Van Dorp afbelden voor een interview met dezelfde goede vriend Wolter en mij. Hoe ik tijdens mijn eerste stagedag als lijk moest fungeren voor een reportage (en dit was niet de laatste keer). Hoe ik met Jan Keizer van BZN onder een afdakje zijn grootste hits stond te zingen. Hoe ik door mijn eigen onhandigheid klem kwam te liggen onder een tot de nok toe gevulde groene container. 

En die gekke lijst werd langer en langer naarmate de jaargangen verstreken. Gelukkig overheersen de doodsimpele dagen, maar zo achter elkaar aan lijkt het een opeenstapeling van onhandigheden, hachelijke avonturen, dolkomische situaties en bizarre ontknopingen. Al conclude-rend kan ik één ding met zekerheid zeggen: sommige zaken veranderen nooit, want met dank aan dezelfde eigenschappen als vijftien jaar gele-den herhaalt mijn geschiedenis zich nog regelmatig.

Afke Boven, mei 2014

3Huize-Miedema.png1Kienstrabouwbedrijf.jpg6vpva.png5sparmanje.jpg4kontour-vastgoed-banner.png7bg-logo1-1.gif2amelanderhistorie.jpg

 

Copyright 2016 De Amelander

Design:Webtool4all