De Amelander viert dit jaar haar 50-jarig bestaan. Ter gelegenheid daarvan zijn tien bekende Amelanders uitgenodigd de komende nummers een column te schrijven. Als eerste in deze uitgave de Burgemeester van Ameland, de heer Albert de Hoop. 

Naast de stads- en dorpsomroeper had iedere zich zelf respecterende gemeenschap vroeger zijn eigen communicatiemiddel in de vorm van het geschreven nieuws. Zo ook de Amelander! Vandaag de dag lijkt het geschreven nieuws in de verdrukking te komen met moderne communicatiemiddelen als inter-netkranten, Facebook, Twitter etc. Het nieuws mag dan sneller ver-spreid worden, toch gaat er niets boven het vasthouden van een krant of katern. Of ben ik nu ou-derwets? Lekker op de bank met een krant, daar is toch niets mis mee, ook niet in 2014. Een beetje eigenzinnigheid kan geen kwaad, vooral niet als je op een eiland zit. Ameland heeft zo haar eigen histo-rie wat eigenzinnigheid betreft. Een eiland in de Noord- en Wad-denzee kent zo haar eigen mores. Als vrije heerlijkheid heeft het eiland vele eeuwen zichzelf moeten redden, en de Amelanders deden wat zij dachten dat goed was voor het eiland.

Zelfstandigheid van het eiland is vandaag de dag niet zo vanzelf-sprekend meer. Natuurlijk maakt Ameland, als gemeente, al vele jaren deel uit van openbaar Nederland. De tijden van eigen wetten en regels liggen al lang achter ons. Maar toch kun je merken dat er veel zaken zijn die op zijn ‘Amelands’ worden opgelost, en dat is goed. Bijvoorbeeld het rijden op het strand. Dat kan bijna nergens meer in Nederland, maar de rege-ling, dat alleen Amelandse ingeze-tenen, in de winterperiode, op het strand mogen rijden, doet recht aan de historische rechten van de eilander bevolking. En tegelijker-tijd wordt het strand daarmee geen speelplaats van iedereen die maar op het strand wil crossen.

Een zelfstandige eilandgemeente staat tegenwoordig onder druk van modellen van schaalvergroting en herindeling van gemeenten. Ook de eilanden zijn de laatste jaren onder druk gezet om te bewijzen dat een kleine gemeente bestaansrecht heeft. Als je de schaalgrootte van onze gemeente bekijkt langs bedrijfseconomische inzichten dan zou je snel tot de conclusie kunnen komen dat het zo niet langer kan.
Toch, als je de eilandergemeen-schap toetst aan sociologische principes, dan is de conclusie gerechtvaardigd, dat nou juist een eilander gemeenschap nog een sociale samenhang kent die men elders in het land allang is kwijt-geraakt.
Tegenwoordig is deze samenhang weer opnieuw uitgevonden met het woord ‘participatiemaatschappij’. Op een eiland is sociale samen-hang meer een zaak van overle-vingsstrategie en normale omgang met familie en vrienden. Kortweg, je hebt elkaar nodig!

In de strijd voor de zelfstandigheid van het eiland zijn de laatste jaren de bestuurders druk in de weer geweest om te bewijzen dat een dergelijke uitzondering als kleine gemeente wel degelijk bestaansrecht heeft. Voor deze zelfstandigheid moeten we wel voldoen aan een paar kernwaarden. De gemeente moet financieel gezond zijn, technisch de toets der kritiek kunnen doorstaan, en de bevolking moet erachter staan. Samen met de andere eilanden hebben we daar-om een overeenkomst gesloten met de minister van Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties, waarin de samenwerking maar ook de zelfstandigheid geregeld is. Zo is te zien dat we anno 2014 niet alleen nog steeds een eigen krant hebben maar dat ook een kleine zelfstandige gemeente nog steeds bestaansrecht heeft. En dat moet maar mooi zo blijven!

Albert de Hoop
Burgemeester van Ameland

6vpva.png5sparmanje.jpg7bg-logo1-1.gif1Kienstrabouwbedrijf.jpg4kontour-vastgoed-banner.png3Huize-Miedema.png2amelanderhistorie.jpg

 

Copyright 2016 De Amelander

Design:Webtool4all