Ik heb het daadwerkelijk wel eens opgeschreven in het zand. Nadat ik het met mijn grote teen in het zand schreef, kwam afgelopen jaar op een zon-nige nazomeravond de branding rustig richting het zand rollen.

De laatste golf spoelde over mijn gedachtenspinsel heen, maar warempel: zelfs daarna was het nog goed leesbaar.

Toen ik met mijn hond Rocky over het strand wandelde die bewuste avond, kwam het idee in me op: een Wereldbeker-wedstrijd veldrijden organiseren op Ameland. Er zijn hier mijns inziens namelijk zat mooie en uitdagende parcoursen uit te zetten (een veldritparcours is meestal twee en een half tot vier kilometer lang, in een rondje). Tevens zou het een prachtige kans zijn om ons eiland ook in de wintermaanden meer exposure te bezorgen. Ik fantaseerde met een glimlach op mijn mond over het hele gebeuren: ik zag het al helemaal voor me. Maar tien minu-ten later blies een zuchtje wind mijn sprookje weer uit, want ik zou toch nooit geen mensen warm krijgen om deze tak van wielrennen naar ons eiland te halen.

In het begin van oktober ging ik voor mijn werkgever WielerFlits.nl naar de Superprestige-cross in het Drentse Gieten. En daar zag ik opnieuw hoe mooi en razendspannend een cyclocross (= veldrit) kan zijn: het vuur werd weer aangewakkerd. Tegelijkertijd – toen toptalent Mathieu van der Poel zijn duivels ontbond bij de zandafgraving tussen Gieten en Gasselte – bedacht ik me wat voor een enorme impact zo’n (jaarlijkse) middag TV voor Ameland zou zijn. De NOS besteedt er niet alle weken aandacht aan, maar alle Wereldbeker-wedstrijden zijn live te volgen op de Belgische publieke omroepen. Een nog aan te boren markt misschien. Voor Ame-land een bijzonder grote kans om haar naam ook in het buitenland goed te verkopen, naar mijn mening.

Daarnaast is het ook voor de horeca op ons eiland een schitterende kans. Het veldritseizoen speelt zich namelijk af van oktober tot en met maart, een periode dat het op ons eiland relatief rustig is. Denk dan eens aan de duizenden supporters die meereizen. En geloof me: bier, patat en (dweil)muziek hoort – op uitzondering van de topsporters natuurlijk – allemaal bij het veldrijden. Denk eens aan alle hotels die midden in januari vol zitten, de boten die alle extra afvaarten nodig zullen hebben en de kroegen die na de cross volstromen met de meegereisde supporters!

Ik denk aan een cross halverwege januari of begin februari, net na of net voor de wereldkampioenschappen die altijd in het eerste weekend van februari of het laatste weekend van januari worden verreden. En bij een Wereldbeker-wedstrijd ben je altijd verzekerd van de beste veldrijders ter wereld. Om een beeld te scheppen: zie het als de Champions League in het voetbal, maar dan met nationale ploegen. Wat dus betekent dat ieder land start met de sterkste veldrijders die ze hebben.

Ik besloot het er op te wagen. Ik plaatste mijn gedachtespinsel op sociale media. Geheel tegen mijn onterechte vooroordeel in, bleken mensen eigenlijk louter enthousiast. Gesteund door de vele reacties ga ik toch serieus werk maken van mijn idee. Dat gaat niet voor 2016 lukken en misschien ook nog niet voor 2017, maar ik ga de mogelijkheid wel tot in de puntjes onderzoeken. Ik kreeg bijvoorbeeld ook een reactie van Jan Prop, organisator van de Grote Prijs Adrie van der Poel in het Noord-Brabantse Hoogerheide. Dit is tevens een Wereldbeker-wedstrijd en hij wil mij graag helpen. In februari staat een eerste gesprek gepland.

Ook vanuit het zakelijk leven hier op Ameland kreeg ik reacties dat zij openstaan voor dit idee en zij hebben toegezegd om mij – binnen hun mogelijkheden – te helpen waar dat nodig is. Het doorgaan hangt echter in eerste instantie af van het parcours. Pas daarna wil ik de andere zaken op financieel en organisatorisch vlak onderzoeken. Ik heb al een aantal rondjes in mijn gedachten die kunnen dienen als wedstrijdparcours. Mijn netwerk binnen het wielrennen is dusdanig goed dat ik in april – als de veldrijders met ‘vakantie’ gaan – één of meerdere Nederlandse toppers naar Ameland wil halen om de parcoursen te testen. In een Twitter-berichtje liet in ieder geval Bauke Mollema – die banden heeft met Ame-land – aan me weten dat ook hij denkt dat er prachtige parcoursen zijn uit te zetten. Dit alles – samen met mijn eigen onuitputtelijke enthousiasme – steunt mij in de gedachte om het daadwerkelijk door te laten gaan. Daarom ook dit bericht: nu kan ik niet meer terug. Maar dat zorgt niet voor extra druk, want ik ben er van overtuigd dat die cross er komt! To be continued...

Youri IJnsen

1Kienstrabouwbedrijf.jpg6vpva.png4kontour-vastgoed-banner.png7bg-logo1-1.gif3Huize-Miedema.png5sparmanje.jpg2amelanderhistorie.jpg

 

Copyright 2016 De Amelander

Design:Webtool4all